سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

شقایق شریف پور – دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش ریاضی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی و دبیر

چکیده:

هیچ معلمی در عمل نمی تواند لحظه لحظه ی تدریس را از قبل پیش بینی کند و مطابق برنامه ی از پیش تعیین شده هر دقیقه از کلاس را به کار و برنامه ای اختصاص دهد.معلم با انسان هایی سر و کار دارد که رفتارشان قابل پیش بینی نیست و هر روز با جلوه هایی برخورد می کند که رفتار مناسب خود را می طلبد و در این لحظه هاست که معلم باید فی البداهه عمل نماید و آن چه را مناسب کلاس می داند پیاده کند.هدف تدریس چنین معلمی در واقع بارور کردن انسان ها ( دانش آموزان) است و از همین رو شیوه ی عمل وی در حین تدریس باید هدفمند ، ماهرانه و همراه با شکیبایی باشد، از طرفی ما نه می توانیم و نه باید خود را در کلاس درس منزوی کنیم و انتظار موفقیت داشته باشیم ما باید به طور مستمر از خود بپرسیم که چه می کنیم ؟ چگونه آن را انجام می دهیم و چرا ؟ ما باید به تجزیه و تحلیل کلاس خود بپردازیم. سوالاتی که در تحقیق پیش بینی شد این سوالات عبارتند از : چگونه استفاده از داستان می تواند به یادگیری درس ریاضی کمک نماید؟ چگونه دانش آموزان آموزه های تربیتی را در کنار درس ریاضی می توانند بیاموزند؟ لذا هنگام تدریس برخی از دروس ریاضی از داستان ها و یا نمونه هایی استفاده شد که برای دانش آموزان جالب و جذاب باشد و در ضمن دانش آموزان نیز بعد از تدریس هر درس داستانی راجع به آن درس نوشتند و به عنوان فعالیت تحویل دادند.ناگفته نماند حین تدریس به صورت با سخنان کلاس جذاب تر خواهد شد.