مقاله تداوم سلطنت مطلقه در اندرزنامه های سیاسی دو سده نخست هجری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۹ در مسکویه از صفحه ۱۲۳ تا ۱۴۲ منتشر شده است.
نام: تداوم سلطنت مطلقه در اندرزنامه های سیاسی دو سده نخست هجری
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ساخت قدرت
مقاله اندرزنامه
مقاله دو سده نخست هجری قمری
مقاله خلیفه
مقاله پادشاه
مقاله سلطنت مطلقه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زرگری نژاد غلامحسین
جناب آقای / سرکار خانم: شیرعلیزاده کلخوران افسانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سیاست نامه نویسی یا اندرزنامه نویسی سیاسی، شیوه و الگویی از ملک داری است که از ایران عصر ساسانی به ایران دوره اسلامی منتقل شده است. پندنامه های سیاسی با هدف تاثیرگذاری و ایجاد تعادل در رفتار سیاسی نگاشته شده است و در نوع خود منبع عظیمی از استخراجات و تاملات در اندیشه سیاسی اسلام و ایران به شمار می رود.
حضور مستمر اعراب، ترکان و مغولان در ایران، نه تنها تداوم سنت اندرزنامه نویسی سیاسی را در پی داشت، بلکه همان عامل یاد شده، مهمترین عامل انحطاط و زوال فرهنگی و تمدنی ایران زمین شد. یکی از دغدغه ها و مبانی فکری مشترک میان اندرزنامه نویسان سیاسی، از عهد ساسانی تا برپایی نظام مشروطیت در ایران، توجیه و تبیین ساخت قدرت، در قالب نظام حکومتی سلطنت مطلقه است. در این راستا، مقاله حاضر می کوشد، بر پایه متون اندرزنامه ای، مسائل مربوط به اصول و معیارهای ساخت قدرت را در ایران دو سده نخست هجری قمری، که مبتنی بر استمرار نظام حکومتی «استبداد مطلقه» بود، مورد توصیف و بازخوانی قرار دهد.