سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

بهزاد مشیری – استاد دانشگاه تهران
شهرام جوادی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
سعید موذنی پور – کارشناس ارشد کنترل دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
نجمه محمدی – کارشناس ارشد کنترل

چکیده:

سامانه های حمل و نقل هوشمندITS) با بکارگیری فناوریهای ارتباطات، کنترل و پردازشاطلاعات، سیستم حمل و نقل را کارا، قابل کنترل، ایمن، دوستدار محیط زیست و توانمند در پاسخگویی کرده است. تخمین زمانسفر به عنوان یکی از خدمات قابل توجه سامانه های حمل و نقل هوشمند، به کاربران اختیارات بسیاری میدهد. پیشبینی سرعت به عنوان صورت مسأله اصلی در تخمین زمان سفر بوده و با در اختیار داشتن آن میتوان زمان سفر را برای کاربران تخمین زد. در این مقاله دو روش میانگیر وزنی مرتبهایOWA) انتگرال فازی سوگنو ۳ به کارگرفته شده است تا بتوان سرعت خودروها در مسیر را پیشبینی کرد. از آنجا که تعیین وزنها در روشOWA مهمترین بخشاین روشمیباشد، الگوریتمی پیشنهاد شده که در ابتدا روند نمودار سرعت یک سنسور را محاسبه می کند و سپسوزنهای مربوطه را انتخاب کرده و با استفاده از سرعتهای ثبت شده در سنسور، سرعتهای آتی آن را پیشبینی می کند. از طرف دیگر در روشانتگرال فازی سوگنو نیز با بررسینمودار سرعت خودروها در بزرگراه، روشی پیشنهاد شده که از خاصیت نوسانی بودن سرعت استفاده کرده و باراهکاری ابتکاری به پیشبینی سرعت می پردازد. برای ارزیابی روشهای پیشنهادی، از دادههای عملی یک بزرگراه در آمریکا استفاده شده و نتایج بدست آمده حکایت از میانگین خطای کمتر از ۲ کیلومتر بر ساعتدارد. این نتیجه از آنجایی ارزشمند است که در ساعات اوج ترافیکمجبور به پیشبینی تا بیشاز ۷ دقیقه بعد میباشیم. در پایان تخمینی از زمان سفر در آن بزرگراه با هر دو روشارائه شده است.