سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمد نکوآمال کرمانی – کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی ، مرکز تحقیقات کاربردی هواشناسی
حامد حسن زاده – کارشناسی ارشد باغبانی ، مرکز تحقیقات کشاورزی میناب
وحید سلامتی هرمزی –

چکیده:

استان هرمزگان و دشت میناب د رمنطقه خشک ساحلی ایران واقع شده است. خشکسالی های اخیر باعث شده است که منابع آب دشت به شدت رو به کاهش بگذارد . این تحقیق جهت تعیین نیاز آبی گیاه پیاز در منطقه میناب واقع در شرق استان هرمزگان صورت گرفته است . بدین منظور آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سال ۱۳۸۹ در مزرعه تحقیقاتی ، مرکز هواشناسی کشاورزی میناب با چهار تیمار و چهار تکرار انجام شد . تیمارهای آزمایش شامل ۱۰۰ درصد آبیاری بر اساس نیاز آبی حاصل از روش پنمن مانتیس فائو ( آبیاری نرمال ) ، ۸۵ و ۷۰ و ۵۵ درصد از نرمال در نظر گرفته شد. مقدار آب تجمعی در طول فصل رشد برای تیمارهای ۱۰۰ و ۸۵ و ۷۰ و۵۵ درصد به ترتیب ۴/۳ و ۳/۷ و ۳/۱ و ۲/۴ متر مکعب بوده است. نتایج حاصله نشان داد که آبیاری بر اساس تیمار ۷۰ درصد باعث افزایش تعداد غدد شده است. همچنین با بررسی نتایج در کارائی مصرف آب در گیاه پیاز ، تفاوت معنی داری بین تیمارها مشاهده می شود. تیمار ۵۵ درصد با کارائی مصرف آب ، ۲۲/۱ کیلوگرم بر متر مکعب به عنوان تیمار مطلوب شناسایی شد. در سایر صفات اندازه گیری شده ( عملکرد ، طول غده ، قطر غده و محتوی آب نسبی) تفاوت معنی داری بین صفات وجود ندارد. عملکرد تیمارهای ۱۰۰ و ۸۵ و ۷۰ و ۵۵ به ترتیب ۳۵/۸ و ۴۵/۹ و ۳۸/۵ و ۴۳/۶ تن در هکتار بدست آمده است . درنهایت تیمار ۷۰ درصد از آبیاری نرمال به عنوان تیمار مطلوب شناسایی شد.