سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سعید میرزایی – دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه پیام نور
لیلی توان – دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه پیام نور
کریم عزیزیان – دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه پیام نور
سیدجلال موسوی زاده – دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه پیام نور

چکیده:

تحول در نظام آموزش و پرورش کنونی کشور ضرورتی اجتناب ناپذیر است، تاکنون سیاست ها و راهبردهایمختلفی برای تحول در این نظام به کار گرفته شده که چندان موفقیت آمیز نبوده است. از آنجا که نظام آموزش وپرورش موجود، کهنه و وارداتی و تقلیدی بوده و خروجی آن یعنی دانش آموزان فارغ التحصیل، دارای ویژگی هایشخصیتی مورد انتظار نمی باشند، با اقدامات مدیریتی نمی توان عملکرد آن را اصلاح نمود، بلکه به تحول ومهندسی مجدد با رویکرد فرهنگ و ارزش های اسلامی نیازمند است. در این مقاله نگارنده، در وهله اول می خواهدعوامل اساسی در تحول نظام آموزش و پرورش را تبیین کند. و در مرحله دوم فلسفه تربیت را با اتکا به واقعیت ها و بهدور از کلی گویی ها و بحث های انتزاعی متداول بر اساس نظر اسلام بیان نماید، بدین معنی که روشها و هدف هایی کهدر تعلیم و تربیت انتخاب می کنیم اگر مبتنی بر صداقت علمی و شناخت صحیح انسان و تاریخ وی باشد بهخلاقیت های انسان منتهی خواهد شد، وگرنه در تحت فشار تناقضات و تعارضات گفتاری و رفتاری خشک، به نتیجهمطلوب منجر نخواهد شد، بنابراین اموزش و پرورش درتعیین فلسفه خود باید خصوصیات انسان را معیار قرار دهد واز ترسیم ایده آل هایی که در ذهن بسیار جالب و دل انگیز است ولی دست یافتن به آنها دشوار و بلکه محال مینماید، پرهیز کند.