سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

صدرالدین امینی – گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت معلم تهران
امید کلانتری – گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت معلم تهران
محسن موید – گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز
فریبرز مسعودی – گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت معلم تهران

چکیده:

در مشرق منطقه هریس سه توده آتشفشانی جوان( توده دلمشاد، توده تازه کند،توده سوناجیل) دارای رخنمون هستند. سن این توده ها بر ساس مطالعات چینه شناسی پلیو کواترنر عنوان شده است. گدازه های این آتشفشان ها برروی بازالت های ائوسن قرار گرفته اند مطالعات نشان داده اند که ترکب سنگ شناسی این توده ها از نوع بازالت های آلکالن اولیوین دار، بازالت وتراکی آندزیت بازالتی است.کانی های اصلی تشکیل دهنده این سنگ ها عبارتند از: اولیوین، پلاژِیوکلاز وکلینو پیروکسن. شواهد اختلاط ماکمایی بخوبی درون مقاطع نازک سنگ های توده های دلمشاد و تازه کند قابل مشاهده اند. در توده سوناجیل نیز شواهد پدیده آلایش ماگمایی درون مقاطع نازک سنگها قابل مشاهده اند. ماگمای تشکیل دهنده این سنگ ها در عمق زیاد تشکیل گردیده و درهنگام صعود با مواد پوسته آلایش حاصل کرده است .