مقاله تحولات زمین داری و مالکیت در سیستان دوره پهلوی اول که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۱ در پژوهشنامه تاریخ های محلی ایران از صفحه ۸۶ تا ۱۰۵ منتشر شده است.
نام: تحولات زمین داری و مالکیت در سیستان دوره پهلوی اول
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سیستان
مقاله زمین
مقاله رضاشاه
مقاله سرداران
مقاله تقسیم اراضی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علی صوفی علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اویسی عباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در سیستان «زمین» همواره عامل اصلی بسیاری از حوادث و تحولات تاریخی بوده است؛ به طوری که در طول قرن ها باعث پدید آمدن یک نظام زمین داری کهن، منسجم، مستدام و منطبق بر شرایط محیطی،اجتماعی و اقتصادی شده است. این روند تا دوره ناصرالدین شاه قاجار ادامه یافت. در اوایل دوره ناصری، اراضی سیستان خالصه اعلام شد و به صورت استیجاری در اختیار سرداران و خوانین (مستاجران خاص) قرار گرفت. با این تحول سایر انواع مالکیت ها در سیستان از بین رفت. این شیوه تا سال ۱۳۱۱ ش ادامه یافت؛ اما در این سال، به دستور دولت، تحولاتی در این شیوه به وجود آمد و و اراضی سیستان به صورت سهام اجاره ای به عموم اهالی سیستان واگذار شد. (مستاجران عام) این شیوه مستاجری از سال ۱۳۱۱ تا ۱۳۱۶ ش به مدت پنج سال بر نظام ارضی منطقه حاکم بود. در این سال هیات وزیران قانون فروش اراضی سیستان را به تصویب رساند؛ اما این اقدام نیز مشکلات ارضی و اختلافات منطقه ای را پایان نداد و پیامدهایی به دنبال داشت. این تکاپوها با تلاش های دولت برای کاهش قدرت سرداران زمین دار مصادف بود. به طور کلی می توان تحولات مالکیتی سیستان در دوره پهلوی اول را به سه دوره مستاجری، مدیری و خصوصی تقسیم کرد.
این مقاله به دنبال یافتن پاسخی برای این سوالات است: چرا پهلوی اول به تقسیم اراضی سیستان دست زد؟ پیشینه و زمینه های این کار چه بوده است؟ پیامدهای انجام آن در سیستان چیست و نقش زمین داران سیستان در تحولات این دوره چگونه ارزیابی می شود؟