سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

امیر سیفی – دکتری معماری مدرسه معماری گرنوبل فرانسه،استاد مدعو دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
سید محمد امین صدرالدینی – دانشجوی کارشناسی پیوسته معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحدتبریز
فرزاد ابراهیم نیا – دانشجوی کارشناسی پیوسته معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد – تبریز

چکیده:

شاید به جرأت بتوان گفت که اجرای پروژه عظیم (احیای میدان عتیق) بزرگترین پروژه اجرا شده در جهت حفظ و نگه داری میراث فرهنگی میهن عزیزمان پس از انقلاب شکوهمند اسلامی ایران بوده است.میدان عتیق یا میدان قدیم اصفهان یادگار دوره سلجوقی ایران ، در طول تاریخ دستخوش اتفاقات عدیده ای بوده است . شاید بهترین اتفاقات را از مرکز شهر بودنش در زمان سلجوقیان ، تا از دست دادن اهمیت مرکزیش در زمان صفویان (به نفع احداث میدان نقش جهان یا میدان نو) و در نهایت عبور خیابان های افقی و عمودی عریض از پیکره این میدان در دوران پهلوی اول و دوم که منجر به نابودی کلیت این میراث تاریخی شد ؛ بتوان نام برد .پروژه ی احیای مجدد این میدان تاریخی که از چند سال اخیر کلید خورد و با شتاب در خور توجه ی پیش رفت و در تابستان سال ۱۳۹۲ افتتاح شد ، در عین تحسین برانگیز بودن نیازمند تاملی عمیق تر با مفاهیم روز احیای میراث تاریخی در جهان و تحلیل جوانب مختلف می باشد. در این مقاله ، ضمن مطالعه و طراحی و اجرای این پروژه تلاش خواهیم نمود تا به اصول احیای پیکره این میدان و عناصر جدید آن تاملی عمیق داشته باشیم و پیشنهادهایی را در جهت هر چه بهتر شدن این میدان احیا شده مطرح نماییم .