سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس مجازی ذخیره سازی زیرزمینی مواد هیدروکربوری

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

اصغر سیاه منصوری – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک سنگ، دانشگاه یزد
ابوالفضل عبدالهی پور – ، دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک سنگ، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

استفاده از مغارهای نمکی برای ذخیره سازی هیدروکربنهای سیال (شامل نفت، گاز، زباله های صنعتی و …) از ششدهه قبل آغاز شده است و اکنون نیز به عنوان یکی از پیشرفته ترین روش ها بکار گرفته می شود. اطمینان از پایداری اینمغارها و در عین حال اقتصادی بودن نسبت گاز بیشینه به کمینه، همواره مسئله ای مهم بوده که تاکنون در کشور ما کمتربه آن پرداخته شده است. با توجه به جنس سنگ نمک و عمق زیاد، تنش عمده در این ناحیه تنش ثقلی می باشد که اینتنش به صورت یک فشار خارجی به مغار وارد می شود و سبب کاهش حجم مغار می گردد. در مقابل با توجه به اینکه درمغارهای نمکی امکان بکارگیری نگهداری های مرسوم در مغارهای سنگی مانند شاتکریت، پیچ سنگ و … وجود ندارد،پایداری مغار تنها با ایجاد یک فشار داخلی (عکس العمل) به وسیله گاز درون مغار تأمین می گردد. در این مقاله ابتدا یکمغار نمکی با پارامترهای هندسی و ژئومکانیکی توده سنگ نمکی (با مشخصات عمومی گنبدهای نمکی جنوب ایران) در نرم افزار ۲ phase بر پایه روش اجزاء محدود مدل سازی شده و در عمق مربوط فشار کمینه (پایه) و بیشینه گاز جهت پایداری مغار تعیین گردید. نتیجه حاصل از این تحلیل نشان از پایداری مغار و همچنین صرفه اقتصادی این روش از نظرنسبت گاز بیشینه به کمینه در طول زمان بهره برداری از مغار دارد.