سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: بیست و ششمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محمدامین حجتیکرمانی – شرکت مدیریت شبکه برق ایران- تهران – جمهوری اسلامی ایران

چکیده:

در سالهای اخیر با توجه به گسترش کاربردهایی با نیازهای ارتباطی بصورت شبکهای و و در حوزه جغرافی ایی گسترده ، در حوزه ارتباطات شبکه انتقال برق – نظیر تحلیل آنی حالت شبکه با استفاده از پی.ام.یوها یا طرحها ی حفاظت خاص و حفاظت ناحیه گسترده – ناگزیر از حرکت به سمت ایجاد یک زیرساخت مخابرا تی یکپارچه هس تیم. ای ن زیرساخت بدلیل همگرا شدن سرویسها و کاربردها ی مختلف ، نیازمند اتخاذ تدا بیری بمنظور بهره مند ی از کانالها ی ارتباط ی با شاخصهای عملکردی مناسب است . عناصر شکل دهنده ترافیک در لایه – PDHموسوم به کراس کانکت (DXC) عناصری هستند که جایگذاری مناسب آنها در شبکه مخابراتی می تواند در عملکرد مطلوب کانالهای مخابراتی و بهره گیری از منابع شبکه تأثیرگذار باشد. در این مقاله با در نظر گرفتن دو کانال مخابرا تی که از طریق یک رینگ و دو شاخه خطی متصل به آن برقرار میشود و جابجا کردن محل تجهیز Digital Cross-Connect) DXC) ، پارامترهای تداوم سرویس (Availability) زمان انتقال (Transmission Time) و اشغال پهنای باند (Bandwidth Utilization) مورد مقایسه قرار گرفته و نشان داده شده است که استفاده از DXC در محل تلاقی رینگ با شاخه های کناری می تواند اثر بهبود بخش داشته باشد.