سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش بین المللی مدیریت، آینده نگری، کارآفرینی و صنعت در آموزش عالی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

آذر هاشمی نژاد – دانشجوی کارشناس ارشد آموزش کشاورزی دانشگاه تهران

چکیده:

امروزه چالش اصلی نظام های آموزشی در سرتاسر جهان، کاهش کیفیت آموزشی و تکیه بر روش های آموزشی سنتی و ناکارآمد است. لذا نیاز به استفاده از شیوه ای در جهت تحقق اهداف یادگیری با کمترین زمان و هزینه و رسیدن به کیفیت یادگیری احساس می شود. با توجه به اینکه، فناوری های آموزشی به طور فزاینده ای در حال گسترش است، به نظر می رسد ترکیب روش های آموزش الکترونیکی و سنتی، می تواند باعث یک تحول بنیادی در آموزش کشاورزی و منابع طبیعی شود اما همواره آموزش های ترکیبی با موانع اجرایی عمده ای مواجه می باشند. در این راستا تحقیق حاضر با هدف تحلیل و بررسی موانع اجرایی آموزش ترکیبی از دیدگاه اعضای هیئت علمی رشته های کشاورزی و منابع طبیعی انجام گرفته است. روش انجام این تحقیق پیمایشی و از نوع تحلیلی- همبستگی می باشد. جامعه آماری این تحقیق را اعضای هیئت علمی دانشکده های دولتی کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان (۱۵۹ نفر) تشکیل دادند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۷۲ نفر برآورد شد. در این تحقیق از روش نمونه گیری طبقه ای با انتساب متناسب استفاده شده که برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه استفاده شد. ضریب آلفای کرونباخ پرسشنامه در مرحله پیش آزمون با استفاده از نرم افزار SPSS، به دست آمد و روایی آن با نظر تعدادی از اساتید گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه تهران تأیید گردید. نتایج تحقیق نشان داد که بین نگرش اعضای هیئت علمی نسبت به آموزش ترکیبی و عدم دسترسی به اینترنت با سرعت بالا، نبود انگیزه و مشوق های لازم، عدم حمایت مالی و اعتباری، نبود زیرساخت مناسب مخابراتی و پهنای باند کافی برای انتقال و دریافت اطلاعات، ریسک ناپذیری اعضای هیئت علمی برای همکاری با دوره های آموزش ترکیبی در سطح ۰/۰۱ و با کافی نبودن تعداد رایانه در گروه ها، عدم حمایت مدیریت، ترس از ناتوانایی کنترل دوره های یادگیری ترکیبی، عدم توانایی در مدیریت زمان، نداشتن تجربه قبلی تدریس در محیط یادگیری ترکیبی، آشنایی نداشتن اعضای هیئت علمی با پتانسیل های بکارگیری فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی در کلاس، عدم دسترسی به کتابخانه های مجازی در سطح ۰/۰۵ رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل عاملی تحقیق نشان داد که پنج عامل روانشناختی، اطلاع رسانی، زیرساختی، پشتیبانی و مهارتی از مهمترین موانع در اجرای آموزش ترکیبی بوده اند که در مجموع ۷۶ درصد از کل واریانس را تبیین کرده اند.