تئوری اساسی دودکش خورشیدی

یک دودکش خورشیدی  سه  بخش عمده  دارد: ١- کلکتور  خورشیدی  ٢- دودکش  ٣-توربین .

محرک اولیه نیروگاه ، اختلاف دما ( که سبب اختلاف چگالی میشود) میان دمای محیط و دمای داخل دودکش است . دودکش مانند یک موتور گرمایی در نیروگاه دودکش خورشیدی است که جریان گرم تولید شده بوسیلۀ کلکتور را به جریان جابجایی( انرژی جنبشی) و افت فشار توربین ( انرژی پتانسیل ) تبدیل میکند. بدین گونه که اختلاف چگالی هوا که توسط افزایش دما ایجاد می شود به عنوان نیروی راننده عمل می کند.[٣]

نیروی بالابری از  این وضعیت ناشی میشود  که  هوای گرم  سبکتر  از  هوای سرد است . یعنی یک اختلاف فشار کلی میان خروجی کلکتور (پایه دودکش ) و محیط  بیرون بوجود می آید.

کلکتور، چند متر بالای سطح زمین تکیه داده میشود و بوسیلۀ شیشۀ  شفاف پوشیده میشود و کار اصلی آن این است که اشـعه خورشـیدی را بـرای گـرم کردن هوای داخل آن جمع میکند و نیروی شناوری، هوای گرم را بـه داخـل دودکش که در وسط کلکتور  قرار دارد، میراند. توربین نیز در مـسیر جریـان هوا نصب شده که انرژی الکتریکی تولید می کند.[٣]

سقف کلکتور از ماده ای است که اشعه خورشید با طـول مـوج هـایی کوتـاه را عبور میدهد و اشعه گرمایی با طول موج بلند را منعکس میکنـد. یـک مـاده نیمه شفاف شبیه شیشه ، که نسبت به طول موجهای بلند غیر قابل نفوذ باشد.