سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

منا اسفندیاری – کارشناس ارشد هواشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
سهراب حجام – دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

چکیده:

در تحقیق حاضر به بررسی تغییرات زمانی – مکانی بارش استان همدان با استفاده از روش تحلیل هارمونیک پرداخته شده است بدین منظور بارش ماهانه ۱۰ ایستگاه باران سنجی ۲ ایستگاه سینوپتیک و ۱ ایستگاه اقلیم شناسی در طی سالهای ۲۰۰۵-۱۹۷۶ مورد بررسی قرارگرفت. نتایج نشان میدهد که هارمونیک های اول و دوم نقش غالبی را در بارشهای منطقه ایفا می کنند بطوریکه تنها این دو هارمونیک بیش از ۹۰ درصد واریانس های موجود را توجیه می کنند بخشهای شمال غربی و نیمه جنوبی استان کمترین تاثیر را از تغییرات سالانه و بیشترین تاثیر را از تغییرات نیمه سالانه دریافت می کنند و بخشهای مرکزی و شمال شرقی آن بیشترین تاثیر رااز تغییرات سالانه و کمترین تاثیر را از تغییرات نیمه سالانه بارش دارند بالاترین دامنه های اولین هارمونیک در نواحی مرکزی و مرکزی متمایل به غرب دیده می شود سرتاسر استان در اولین هارمونیک دارای زمان وقوع ماکزیمم بارشی در فصل زمستان و ماه ژانویه است.