سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین همایش ملی عمران شهری

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

نصراله مولایی هشجین – دانشیار گروه جغرافیای انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت
چیا صالحی بابامیری – کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری
مریم سلطانی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری
محمدرضا مولایی هشجین – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

ویژگیهای اجتماعی – سیاسی شهر سقز در سه دهه اخیر موجب توسعه فیزیکی ناموزون شهری شده بدین صورت که در دو دهه اول عمده توسعه و گسترش شهر شکل افقی داشته ودر دهه سوم به صورت عمودی نمایان شده است در دو دهه اول عواملی همچون رشد سریع جمعیت و افزایش مهاجرت که علاوه بر عوامل معمول مسائل سیاسی و جنگ در مناطق مرزی آنراتشدید نموده و موجب نرخ رشد بی سابقه ۱۰/۲ درصدی در دوره ۵۵-۶۵ شدهک ه نیاز به مسکن این جمعیت اکثرا مهاجر حجم وسیعی از اسکان غیررسمی را به همراه داشته است هرچند بورس بازی برروی زمین ملاحظات سیاسی – امنیتی نیز مزید بر این علت بوده و مانع از برنامه ریزی ویژه مدیران شهری وقت برا مقابله مناسب و منطقی با این مسئله بوده و مشکلان آن گریبانگیر مدیران شهری فعلی نیز هست اما در یک دهه اخیر رواج آپارتمان نشینی قیمت مناسب و پایین تر آن نسبت به ساختمان هایتک واحدی سود فراوان برای سازندگان و … توسعه فیزیکی بصورت عمودی را به همراه داشته است. فقدان مدیریت واحد شهری روند تبدیل ادارات خدمات رسان به شرکتهای خدمات رسان توجه به کسب سود بیشتر موجبات ارایه خدمات خارج از ضوابط بویژه درم حلات غیررسمی وهمچنین توسعه و بهسازی شبکه و تاسیسات مورد نیاز را فراهم آورده است. نتایج تحقیق حاضر نشان میدهد که توسعه فیزیکی شهر سقز تابع خواسته های مدیریت شهری نبوده است.