سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

عمید الاسلام ثقه الاسلامی – استادیار دانشکده هنر و معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
مریم بهنامی فرد – مهندسی شهرسازی،دانشکده هنر و معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد

چکیده:

محله دارای پیشینه ای طولانی درشهرنشینی ایران است با ورود مدرنیسم درشهرسازی کشور مفهوم محله به تدریج تضعیف شده و هنوز هم جایگاه مناسب خود را به لحاظ عملی دربرنامه ریزی و طراحی شهری معاصر کشور نیافته است یکی از دلایل مهم این موضوع عدم وجود توافق و اجماع نظر درمورد مفهوم محله و ویژگیهای آن درمیان جامعه علمی برنامه ریزان و طراحان دست اندرکاران امور مدیریت شهری و شهروندان است درتحقیق حاضر با رویکرد روان شناسی محیطی درجستجوی شناخت ذهنتی مردم از مفهوم محله و قیاس آن با تعریفی از محله است که درمدیریت شهری حاضر اعمال میشود تفاوت اساسی و بنیادی این دو یعنی نگاه از بالا به پایین توسط متخصصین و مدیران شهر که محله را به عنوان یک ساختار فضایی سازمان دهنده شهر و یک سلول نظم دهنده می بینند و نگاه از پایین به بالا توسط ساکنین محله ها که آن را به عنوان مکان زندگی اجتماعی خود می شناسند فرضیه اصلی تحقیق را تشکیل میدهدروش تحقیق بهصورت تحلیلی و پیمایشی است نمونه مطالعاتی ۴ محله از محله بندی شهرداری مشهد درانواع بافتهای شهری می باشد