سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

زمان شامحمدی حیدری – استادیار گروه مهندسی آبیاری و زهکشی دانشگاه زابل
فرهاد فرسادنیا – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری وزهکشی دانشگاه زابل
محسن رستمی کامرود – دانشجوی کارشناسی ارشد ابیاری و زهکشی

چکیده:

یکی از روشهای تخمین حداکثر بارندگی روزانه در حوزه های فاقد آمار استفاده از روش تحلیل فراوانی منطقه ای است دراین مطالعه حداکثر بارندگی روزانه استان مازندران از روش گشتاور خطی با استفاده از ۱۲ ایستگاه منطقه براورد شد با حذف ایستگاههای ناجور با استفاده از آماره ناجوری D آماره همگنی هاسکینگ – والیس (H1=0/02 بدست آمد و همگنی کامل منطقه مشخص شد با استفاده از آزمون نکویی برازش انتخاب بهترین توزیع و براورد مقادیر PDmax با دوره بازگشت های مختلف در هر ایستگاه بصورت مجزا بررسی شد سپس آماره Z DIST برای ایستگاههای منطقه با استفاده از برنامه اجرایی نوشته شده به زبان فرترن برای توزیع های ۳ پارامتری محاسبه شد و توزیع مقادیر حدی تعمیم یافته GEV به عنوان بهترین توزیع منطقه ای معرفی گردید.