سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

مصیب پهلوانی – دانشیارگروه اقتصاد دانشگاه سیستان و بلوچستان، عضو هیئت علمی دانشگاه
داوود بهبودی – دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه تبریز، عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز
الهام رفیقی مرند – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه سیستان و بلوچستان
لیلا غلامی حیدریانی – کارشناس ارشد توسعه اقتصادی و برنامه ریزی

چکیده:

براساسگزارشات ترازنامه انرژی ایران ،بخشحمل و نقل با ۲۲ درصد انتشار گاز دی اکسیدکربن ، بعد از بخش خانگی عمومی تجاری، دومین رتبه را در انتشار ۲ CO کشور را به خود اختصاصداده است این مقاله به تجزیه تحلیل تغییر در انتشار گاز دی اکسید کربن در بخش حمل و نقل ایران با استفاده از روش مجزاسازی شاخص دیویژیا میانگین لگاریتمیLMDI برای سالهای ۱۳۷۳ -۱۳۸۶ میپردازد. تغییر در انتشار گاز دی اکسید کربن به پنج عامل مالکیت وسایل نقلیه، رشد اقتصادی، شدت جمعیت، شدت آلودگی و شدت سوخت وسایل نقلیه تجزیه میکند. نتایج حاکی از آن است که رشد سریع مالکیت وسیله نقلیه و رشد اقتصادی مهمترینعوامل در افزایشCO2 بخش حمل و نقل کشور بوده است و همچنین شدت جمعیت و شدت سوخت وسایل نقلیه و شدت آلودگی از عوامل کاهشانتشاراتCO2 بخشحمل و نقل طی سال های مورد مطالعه بودهاند.