سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

آرش برجسته – عضو هیئت علمی– صنعتی وزارت نیرو، سازمان آب و برق خوزستان ، اهواز
علی قنبری – عضو هیئت علمی ، گروه مهندسی عمران، دانشگاه تربیت معلم تهران
مهدی راکی – کارشناسیارشد زمین شناسی مهندسی، شرکت مهندسی مشاور دزآب ، اهواز

چکیده:

یکی از رو شهای معمول در بهسازی شرایط بستر سدها، روش تزریق دوغاب است که بیشتر در محیطهای سنگی برای بهبود پارامترهای ژئومکانیکی و بالا بردن ظرفیت باربری توده ستگ بستر و آب بند کردن آن بکارگرفته میشود. تزریق در محیط های سنگی به نوع و مشخصات ناپیوستگی ها و ارتباط آنها با یکدیگر بستگی دارد. نوع مسیرهای هیدرولیکی در سنگ، متناظر با شرایط زمی نشناسی و زمینساختی منطقه است و از آنجاکه مسیرهای انتقال دوغاب تزریق را نیز تشکیل م یدهند، ویژگیهای هندسی این مسیرها بر روند تزریق مؤثر خواهند بود. عمق نفوذ دوغاب به درز هها علاوه بر خواص ناپیوستگی ها و ویژگ یهای دوغاب به فشار تزریق نیزبستگی دارد. با توجه به اینکه فاصله داری ناپیوستگی ها عامل مهمی در طراحی گمانه های تزریق و برآوردفشار تزریق است، در این مقاله سعی شده است تا تاثیر فاصله داری ناپیوستگی ها به عنوان یکی از پارامترهایاصلی محی طهای سنگی ناپیوسته بر روند تزریق با استفاده از روش تحلیل عددی ارزیابی قرار گیرد.