سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

سعادت حنیفیان – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی
جواد وروانی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
محسن نجارچی – مربی و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک

چکیده:

خشکی حالت دائم اقلیمی یک منطقه و از علائم ویژه مناطق کم باران بوده درحالیکه خشکسالی کاهش موقت بارش از حدنرمال طولانی مدت منطقه می باشد بارش عمده ترین پارامتری است که درتعریف خشکسالی به کار می روئد و کمبود یا فقدان آن استانه رخداد خشکسالی است دراین تحقیق به منظور تحلیل شدت تداوم فراوانی خشکسالی و ترسالی دراستان همدان داده های مربوط به بارش دریک دوره ۱۰ ساله ۲۰۰۳-۱۹۹۴ ایستگاه های منطقه جهت تحلیل سالهای مرطوب و خشک مورد استفاده قرارگرفت همگن بودن داده ها با روش ران تست و بازسازی داده های ناقص با استفاده از روش بالاترین همبستگی با ایستگاه های مجاور و به روش گام به گام صورت گرفت به منظور تعیین کمی و تفکیک سالهای مرطوب نرمال و خشک از شاخص SPI استفاده شد ترسالی شدید بیشتر از خشکسالی شدید بوده است.