سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سی و یکمین همایش علوم زمین

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

رضا نوزعیم – دانشجوی دکترای زمین شناسی(تکتونیک)- دانشگاه تربیت مدرس
محسن الیاسی – استادیار دانشکده علوم زمین- دانشگاه تهران
محمد محجل – دانشیار گروه زمین شناسی تکتونیک- دانشگاه تربیت مدزس
علی یساقی – دانشیار گروه زمین شناسی تکتونیک- دانشگاه تربیت مدزس

چکیده:

گسل اصلی کوه سرهنگی با طول بالغ بر ۵٠ کیلومتر و با راستای N70o در شمال باختر بلوک لوت قرار دارد. در اثر عملکرد این گسل، کلیه واحدهای سنگی از پرکامبرین تا نئوژن- کواترنری را تحت تاثیر قرار گرفتهاند. در کوه چاهوک، نهشته های ماسه سنگی و کنگلومرایی نئوژن با شیب ۵٠ درجه به سمت جنوب خاور قرار دارند که توسط تعدادی گسل راستالغز با روند NW-SE قطع و جابجا شدهاند. طول این گسلها تا ٢ کیلومتر و جابجایی آنها از جند سانتیمتر تا ٢متر می در نوسان است. برداشتهای ساختاری مبین راستای میانگین N80o برای گسلهای راستالغز راستگرد و روند میانگین N120o برای گسلهای راستالغز چپگرد است که بترتیب معادل گسلهای رده R و P’ در سامانه گسلهای راستالغز میباشند. تحلیل تنش دیرین بر روی این گسلها نشانگر روند WNW-ESE برای محور تنش بیشینه б۱ بوده و б۲ حالت تقریبا قائم می باشد. شکل میدان تنش Φ برابر با ۰٫۱ وبصورت تقریبا دوکی Prolate میباشد که معرف سامانههای راستالغز و یا فشارشی می باشد. مقایسه راستای محورهای اصلی تنش برآورد شده، منتج از تحلیل گسلهای کوه چاهوک در نهشتههای نئوژن با روند گسل اصلی کوه سرهنگی N70o تایید کننده حرکت راستالغز راستگرد آن در زمان بعد از نئوژن می باشد.