سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی باستان شناسی و معماری سازه های آبی دزفول

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

زینب امین – دانشگاه آزاد اسلامی واحد آبادان – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری
مائه میاحی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد آبادان – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری
فاطمه آهنگری – دانشگاه آزاد اسلامی واحد آبادان – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری

چکیده:

رعایت اصول مهندسی و معماری ، توأم با یکدیگر در تاریخ ایران منجر به خلق شاهکارهای معماری فراوانی شده است بهترین نمونه از این شاهکار ها، پل‌های قدیمی ایرانی باشند که علاوه بر عملکردشان به نوعی تندیس نیز برای شهرها تبدیل شده‌اند . قول‌هایی که شکل آن‌ها را تنها دلایل سازه ای تعیین می‌کرد بلکه افتتاح از حس زیباشناسی طراحی سرچشمه می‌گرفتند. در همین راستا در این پژوهش به روش موردی به بررسی پل قدیم دزفول که دارای ارزش تاریخی، اصالت باستانی بدگویی سبک و فرم معماران دوران برجسته و عظیم ساسانیان می‌باشد پرداخته شده است . این پل با توجه به قدمت دیرینه اش ، هم‌اکنون نیز نقش عملکردیش پرآب خوب ایفا می‌کند از نظر معماری و زیباشناسی، نماد و نشانه شهر دزفول می‌باشد . یافته‌های به دست آمده از این پژوهش حاکی مشخصه‌های فاز دیدن ما روی آن می‌باشد که بی‌تردید شناخت و بررسی این عناصر می‌تواند موضوعات فکری برای شناخت بیشتر مهندسی و معماری بومی این سرزمین و راهکاری برای طراحی پل‌های آینده باشد .