سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: نخستین همایش ملی ادبیات فارسی و پژوهشهای میان رشته ای

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمدحسین قریشی – استادیار دانشگاه بیرجند

چکیده:

زبان و ادبیات دو نظام جداگانه اند، با اینحال لازم و ملزوم یکدیگرند. زبان نظام ارتباطی است، محمل فکر است، ابزار بیان ادبی است، نهاد اجتماعی است؛ اما ادبیات هنر کلامی است. هنر بعد خلاقه ی وجود انسان است . هنر حقیقتی متعالی و مقدس است که با صیقل روح انسان او را به حیات معقول رهنمون می شود.ادبیات توانشی است هنرمندانه و باز نمودی است گفتاری یا نوشتاری از احساس، عاطفه، روح و اندیشه انسان ادبیات به کمک ابزار زبانی و عنصر خیال موجب آفرینندگی است. نشانه شناسی تجزیه و تحلیل نظام های نشانه ای است . اما زبان و ادبیات به دلیل این که ابزار ارتباط اند دو نظام نشانه شناختی محسوب می شوند که با توجه به رابطه ی بین آنها خدمات متقابلی نسبت به یکدیگر دارند. در این مقاله کوشش به عمل آمده است تا ضمن طرح مباحث زبان و ادبیات، مقوله ی نظامهای نشانه ای زبانی و ادبی مورد تحلیل زبان شناختی قرار گیرد.