سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دوازدهمین همایش بین المللی حمل و نقل ریلی

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

حمید رضا فرجی – کارشناس ارشد راه آهن _ مهندسین مشاور ایمن سازان
سعید محمدزاده – استادیار دانشکدد راه اهن
محمد فشارکی – کارشناس ارشد راه اهن

چکیده:

با افزایش بار محوری و میزان مسافر و بار در سالهای اخیر ، استفاده از رویکردهای جدیددر طراحی خطوط الزامی می باشد. با توجه به حجم بالای عملیات نگهداری و زمان زیاد مسدودی و کیفیت پاسسن هندسه خط در خطوط بالاستی به نظر می رسد طراحی خطوط به شیوه کلاسیک امکان رقابت راه آهن با سایر گزینه های حمل و نقل را محدود کرده است. با پیدایش قطارهای سریع السیر و خطوط ریلی درون شهری نیاز به خطوط با حداقل نگهداری و مسدودی بیش از پیش احساس شده است. این نیاز منجر به توسعه خطوط با دال بتنی شده است. اگرچه این خطوط جوابگوی الزامات فنی و هندسی خط می باشند و میزان عملیات تعمیر و نگهداری را به صفر نزدیک نموده اند ولی هزینه بسیار بالای ساخت ، توسعه آنها را با مشکل مواجه نموده است. بنابراین بهینه سازی طراحی این خطوط و انتخاب مناسب پارامترهای آن به گونه ای که ضمن حفظ صلبیت و استحکام روسازی در برابر بارهای وارده ، که منجر به افزایش عمر این خطوط می گردد ، از اهمیت زیادی برخوردار است. گام اول در طراحی بهینه خطوط با دال بتنی ، تحلیل مساله دینامیکی خط و اندکنش خط و قطار و همچنین تعیین نیرو و لنگر خمشی ایجاد شده در اجزاءخط است . در نتیجه می توان تاثیر عوامل مختلفی چون ضخامت و سختی تکیه گاه دال را در پاسخ سیستم دال خط تعیین نمود. در این مقاله از برنامه matlab ، جهت حل معادلات دیفرانسیل حاکم بر مساله اندرکنش خط و قطار استفاده شده است. در این برنامه تحلیل حساسیت بر روی ضخامت دال که به صورت تیر اولر برنولی ، مدلسازی شده است انجام گرفته است. همچنین سختی فلز این دال به عنوان یک عامل مهم در کنترل پاسخ خط ، به بازهای وارده مورد بررسی قرار گرفته است. بر اساس نتایج به دست آمده افزایش ضخامت و سختی تکیه گاه دال سبب کاهش نیروها و لنگرهای وارده بر ریل و دال می گردد.