سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش بین المللی اقتصاد سنجی، روشها و کاربردها

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سپیده عامری گلستان – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگا
همایون رنجبر – استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان (اصفهان)
کریم آذربایجانی – دانشیار گروه اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان (اصفهان)

چکیده:

متکی بودن اقتصاد ایران به درآمدهای نفتی، موجب آسیب پذیری اقتصاد کشور از نوسان ها و شوک های خارجی می شود که به بحرانهای ارزی جدی منجر می گردد. از این رو، بر لزوم ا فزایش صادرات غیر نفتی و تنوع بخشی صادرات تأکید شده است. لذا بررسی تراز تجاری ایران با شرکای عمده آن که روی هم بیشترین میزان صادرات غیر نفتی را از ایران داشته اند حائز اهمیت است. در این مطالعه، عوامل مؤثر بر تراز تجاری ایران در قالب داده های تجمیعی شریک عمده تجاری کشور طی دوره زمانی ۱۳۸۸-۱۳۵۸، بر مبنای تعمیم الگوی اسکویی و بروکز (۱۹۹۹) و با استفاده از روش ARDL مبتنی بر پسران و همکاران (۲۰۰۱) مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج بیانگر آن است که تولید ناخالص داخلی ایران و فراریت نرخ ارز تأثیر منفی و تولید ناخالص داخلی تجمیعی شریک عمده تجاری ایران به همراه نرخ ارز تأثیر مثبت بر تراز تجاری ایران می گذارند.