سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مریم ونائی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری
نسیبه جوکار – کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

با توجه قابل ملاحظه و مستمر محققین، دولتها و سازمان های غیردولتیNGO) در مورد مسأله پایداری زیست محیطی در سه دهه پایانی قرن بیستم، به نظر می رسد توسعه پایدار و توسعه پایدار شهری از جمله مهم ترین چالشهای فراروی بشریت در قرن بیستویکم باشد. برنامه ریزی شهری قرن بیستم در حالی پایان یافته است که نه تنها مثبت ارزیابی نمی گردد ، بلکه چهرهای نازیبا در برابر محیط زیست شهری عرضه نموده و با فرهنگگرایی ساختارهای زیستی و اجتماعی را نشانه رفته است که پیامدی جز ناپایداری و عدم تعادل در زیرساخت های طبیعی، اجتماعی، اقتصادی وکالبدی را نداشته است. پرسش اصلی در مقاله حاضر این است که نقش مشارکت شهروندان، دولتها و گروههای غیردولتیNGO) در توسعه پایدار شهری به خصوص در شهر ملایر چگونه است؟ از این رو فرض بر این است که آموزش افراد، اقدامات مؤثر دولتها و سازمان های غیردولتیNGO) می تواند در رسیدن به اهداف توسعه پایدار شهری مفید واقع گردد. بنابراین تحقیق حاضر بر اساس روش توصیفی و تحلیلی به دنبال تبیین ویژگی های توسعه پایدار شهری به خصوص در شهر ملایر می باشد. یافته های تحقیق حاکی بر آن است که اهداف توسعه پایدار (تأمین نیازهای اساسی، بهبود استانداردهای زندگی برایهمه، حفاظت و مدیریت بهتر اکوسیستم ها) در همه سطوح سازمان فضایی (محلی، ملی، منطقه ای و جهانی) اجرا می شود؛ به این ترتیب سطح شهری، به علت تمرکز پیوسته روبه رشد جمعیت و فعالیت های اقتصادی، به ویژه در کشورهای کمتر توسعه یافته، توجه بیشتری را جلب کرده است. در این زمینه ابتدا توسعه پایدار و روند شکل گیری آن در فاصله دهه های ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۰ میلادی بررسی می شود. در مقاله حاضر علاوه بر مطالب فوق به بررسی چالش های فراروی محیط زیست شهری (به خصوص در شهر ملایر) و فرآیند نضج و تبیین اندیشه و اقدامات مربوط به آن اختصاص دارد. فرهنگ سازی در زمینه توسعه پایدار شهری، مشارکت شهروندان و لزوم به کارگیری این رویکرد از طرف دولت ها مباحث دیگر این مقاله می باشد و در نهایت علاوه برجمع بندی به ارائه راه حل ها و پیشنهادها یی در جهت نیل به اهداف توسعه پایدار شهری (به خصوص در شهر ملایر) پرداخته شده است