سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

فائقه نیازی – دانشجوی دکتری مهندسی منابع اب دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
حامد مفید – دانش آموخته کارشناسی ارشد مهدسی عمران -آب دانشگاه آزاد اسلامی واحد ته
مرضیه اسمعیل پور – دانشجوی دکتری اقلیم شناسی گروه جغرافیای طبعی دانشکده علوم انسانی و اج
نسیم فاضل مدرس – دانشجوی دکتری مهندسی منابع اب دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز

چکیده:

هدف این مطالعه بررسی روند تغییرات زمانی تبخیر با توجه به روند بارش و تعداد روزهای ارانی می باشد. بدین منظور مقادیر بارش ، تعداد روزهای با بارش بزرگتر یا مساوری ۱ ، ۵ و ۱۰ میلیمتر در ایستگاه سینوپتیک تبریز در دوره اماری ۲۰۰۵-۱۹۷۰ در سه مقیاس ماهانه ، فصلی و سالانه با استفاده از روش ناپارامتریک – مان – کندال مورد تحلیلی و بررسی قارر گرفته است. در این مطالعه ابتدا نودارهای Box Plot و سپس نمودارهای مقادیر ضریب خود همبستگی داده های مورد بررسی ترسیم گردیدند. تحلیلی روند برای سریهای با خود همبستگیهای غیر معنی دار با روش MK مرسوم و برای سریهای با خود همبستگیهای معنی دار با روش MK اصلاح شده انجام شد. نتایج نشان داد که بارش در همه ماهها و فصول (به جز ماههای آوریل و ژوئیه) دارای روند کاهشی است. تعداد روزهای با بارش بزرگتر یا مشاوی ۱ ، ۵ و ۱۰ میلیمتر در موارد کاهشی بود ودر برخی موارد نیز روند خاصی نشان نمی داد. تبخیر از تشت به جز ماه نوامبر و فصل پاییز در بقیه ماهها (ماههایی که امار موجود بود) و فصول دارای روند کاهشی می باشد. در مقیاس سالانه پارامتر تبخیر از تشت دارای روند افزایشی معتی دار در سطح ۵% بوده و پارامتر بارندگی دارای روند کاهشی معنی دار در سطح ۵% است. شیب روند با استفاده از روش تخمین گر Sen محاسبه شد. نتایج حاصل از این محاسبات نشان داد شیب افزایش مقدار تبخیر برابر ۲۱/۴۵ میلیمتر در سال و شیب کاهش بارش برایر -۲/۲۸ میلیمتر در سال می باشد.