سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: شانزدهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

امین صدیقی امیری – دانشجوی کارشناسی ارشد – دانشگاه مازندران
محمدحسن حجتی – دانشیار – دانشگاه مازندران

چکیده:

در یک تحلیل به روش اجزای محدود، معمولا خواص مواد، اندازه های قطعات و بارهای اعمالی به عنوان مقادیر قطعی تعریف می شوند در حالی که این فرض ساده کننده در عمل هیچگاه امکان پذیر نیست . به کار گیری آمار و احتمالات در مسایل مهندسی ما را قادر می سازد تا اثر پراکندگی متغیرهای ورودی را بر پارامترهای خروجی یک تحلیل بررسی کنیم و به این ترتیب ابزار قدرتمندی برای تصمیم گیری بهتر در مورد طراحی کارآمدتر در اختیار ما قرار می دهد . در این مقاله روش طراحی مبتنی بر احتمالات برای بررسی تاثیر پذیری نتایج اجزای محدود توسط پارامترهای ورودی معرفی شده است . برای نشان دادن کارآمدی این روش یک براکت مورد ارزیابی تحلیل تنش – کرنش قرار گرفته است . . مدول یانگ، فشار اعمالی و تلرانس های اندازه به عنوان متغیر های تصادفی با توزیع گوسی در نظر گرفته شده اند و اثرات توزیع آماری متغیرهای ورودی بر حداکثر تنش و تغییرمکان و اهمیت در نظر گرفتن آن ها ارزیابی شده است