سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

اکرم حاتم – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته سازه های آبی
محمدجواد منعم – دانشیار گروه مهندسی سازه های آبی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

امروزه کیفیت زندگی بشر بصورت مستقیم تحت تاثیر چگونگی برنامه ریزی و مدیریت منابع آب می باشد سهم عمده ای از این منابع برای مصارف کشاورزی استفاده می شود و شبکه های ابیاری وزهکشی نقش بسزایی در استفاده بهینه از آن دارند با توجه به سالهای زیادی که از ساخت اولین شبکه های آبیاری می گذرد بیشتر آنها به دلایل مختلف از عملکرد پایینی برخوردارند لذا بهبود عملکرد شبکه ها برای بهینه سازی مصرف آب مورد توجه قرار می گیرد به دلیل پیچیدگی مسائل شبکه های آبیاری و وجود تعاملات و وابستگی بین اجزای ان برای بهبود عملکرد شبکه ها و بهینه سازی مصرف آب نیاز به یک نگاه جامع سیستمی و اینده نگر وجود دارد یکی از ابزارهای مدیریتی برای این منظور علم پویایی سیستم (System Dynamics است دراین تحقیق با کسب اطلاعات از سطوح شبکه های آبیاری و بررسی های انجام شده و با رویکرد پویایی سیستم ها مکانیزمهای فعال در شبکه های ابیاری مورد شناسایی قرارگرفته و نشان داده است که علت ناکارامد بودن فعالیت های بهسازی شبکه های آبیاری نگرش مقطعی و کوتاه مدت به مسائل می باشد بنابراین باید در برنامه ریزی ها و تعیین سیاست هایی کهبرای بهبود عملکرد درنظر گرفته می شود عوامل موثر در تعامل با یکدیگر و در درازمدت مورد بررسی قرارگیرند.