سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین همایش ملی عمران شهری

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

علی سلطانی – استادیار بخش شهرسازی دانشگاه شیراز
ایوب قادری – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری

چکیده:

یکی ازمحورهای راهبردی توسعه پایدار کاهش میزان وابستگی به وسایل نقلیه شخصی در حمل و نقل درون شهری و درعوض اتکای بیشتر به سیستمهای حمل و نقل همگانی است استفاده از وسیله شخصی باعث افزایش مصرف سوخت و به طبع ان افزایش هزینه های زندگی ترافیک و آلودگی محیط زیست در اشکال مختلف می شود تلاشهای صورت گرفته درکشورهای در حال توسعه و توسعه یافته برای تغییر پارادایم دربخش حمل و نقل حاکی از اهمیت موضوع است یکی از راهکارهای حمایت از حمل و نقل همگانی کاهش یارانه سوخت و حاملهای انرژی و سوق دادن آن به سمت تامین بخشی از هزینه های راه اندازی و نگهداری سیستمهای حمل و نقل همگانی است این تحقیق با هدف یک بررسی مقدماتی از پیامدهای اجرای قانون هدفمندی یارانه ها و آزادسازی قیمت سوخت بر میزان جابجایی و بهره گیری از روشهای مختلف سفر در فعالیت های جاری انجام گرفت. محدوده مطالعاتی تحقیق منطقه ۵ شهرداری شیراز می باشد تحقیق بصورت میدانی و با تکمیل پرسشنامه کتبی از تعداد از تعداد ۲۰۰ نفر از افراد سرپرست خانوار انجام شده است.