سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

محمود قدیری – استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری،گروه علمی جغرافیا،دانشگاه پیام
کرامت ا … زیاری – استاد گروه جغرافیا،دانشگاه تهران
فرزانه دستا – کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

دردهه های اخیر شاهد رشد فزاینده بسیاری از شهرهای ایران ازجمله شهریزد بوده ایم از این رو جهت برنامه ریزی و تدوین سیاست های معطوف به توسعه پایدار شناخت میزان تجمع و پراکندگی و نحوه تمرکز جمعیت و فعالیت درآنها ضروری است دراین رابطه فرضیه تحقیق بدین شرح مطرح شد به نظر می رسد از نظر میزان تجمع و پراکندگی جمعیت و فعالیت شهریزد از الگوی پراکنده پیروی می کند و گرایش چندانی به سمت تمرکز اتفاق نیفتاده است جهت آزمون فرضیه درچارچوب روش توصیفی تحلیلی داده های لازم از روش کتابخانه ای و برحسب نواحی شهرداری شهریزد گردآوری شد و با استفاده از ضرایب موران گری وشاخص G عمومی تحلیل شد نتایج محاسبه درجه تجمع ازطریق ضرایب موران و گری الگوی تصادفی متمایل به پراکندگی را نشان داد همچنین محاسبه نحوه تمرکز ازطریق شاخص G عمومی تمرکز پایین جمعیت و فعالیت را نشان داد درمجموع باتایید فرضیه تحقیق مشخص گردید که الگوی توزیع و تمرکز جمعیت و فعالیت درشهر یزد از نوع تصادفی متمایل به پراکنده و با تمرکز پایین است که نشان دهنده الگوی گسترده و پراکنده شهری می باشد.