سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

مهدی وطن پرست – استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری_دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان
علی اکبر عنابستانی – دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی_دانشگاه فردوسی مشهد
زهرا عنابستانی – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری_دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان

چکیده:

شهرهای جدید به عنوان یکی از راهبردها و الگوهای توسعه شهری درجهت جذب سرریزهای جمعیتی شهرهای بزرگ و اسکان جمعیت مازاد مادرشهر طراحی برنامه ریزی و احداث شده و یا می شود شهرهای جدید درایران پس از گذشت بیش از دو دهه از آغاز این برنامه بازبینی و بررسی نتایج حاصل ا ز اجرای این سیاست را درزمینه های مختلف می طلبد که یکی از این زمینه ها بررسی شرایط کالبدی محیط زندگی ساکنین این شهرها است دراین پژوهش تلاش می شود که ضمن بررسی رابطه میزان اثرگذاری شرایط کالبدی محیط زندگی برفرایند جمعیت پذیری شهرهای جدید از نگاه شهروندان مورد مطالعه قرارگیرد روش تحقیق دراین مطالعه تجربی و دربخشهای توصیفی تحلیلی است که برای گردآوری اطلاعات با استفاده از روشهای میدانی پرسشنامه از ۲۵۰ خانوار شهری نمونه پرسشگری به عمل آمده است نتایج نشان میدهد رابطه معناداری بین شرایط کالبدی زندگی با فرایند جمعیت پذیری شهرهای جدید از دیدگاه شهروندان با ضریب همبستگی ۰/۵۳۰ وجود دارد تاسیسات و تجهیزات شهری ۲۶/۴ درصد تغییرات مربوط به جمعیت پذیری شهرهای جدید را تبیین میک ند و مکان یابی شهرجدید فقط ۱۸/۳ درصد از تغییرات متغیر وابسته را به دنبال خواهد داشت.