سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی تنوع زیستی و تاثیر آن بر کشاورزی و محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حجت جباری – کارشناسمسئول اداره کل حفاظت محیط زیستآذربایجان غربی
رامین سلمان زاده – کارشناسمسئول اداره کل حفاظت محیط زیستآذربایجان غربی
حسن عباس نژاد – مدیر کل اداره حفاظت محیط زیستآذربایجان غربی

چکیده:

دریاچه ارومیه با داشتن آب شور، بزرگترین دریاچه ایران و بیستمین دریاچه جهان می باشد که به دلیل ویژگیهای طبیعی و اکولوژیکی منحصر بفرد ، از مهمترین و با ارزش ترین اکوسیستم های ایران است. این دریاچه دارای دو نوع اکوسیستم آبی و خشکی می باشد . این دریاچه در سال ۱۳۴۶ تحت عنوان منطقه حفاظت شده و در سال ۱۳۵۴ به عنوان پارک ملی دریاچه ارومیه ارتقا یافته است . همچنین بر اساس مصوباتMAB انسان و کره مسکون ) جزو یکی از ذخیره گاههای زیستکره در سطح جهان و یکی از تالابهای ثبت شده در کنوانسیون رامسر می باشد . منبع تامین کننده آب این دریاچه ، رودخانه ها ، بارش مستقیم و آبهای زیرزمینی و تنها راه خروج آب آن نیز تبخیر می باشد . در طی دوره های مختلف هر زمان تعادل ورودی و خروجی از بین رفته در نتیجه شاهد تغییرات در سطح تراز آب دریاچه ارومیه بودیم . نمونه های بارز فزونی ورودی به خروجی در سال آب ۷۵-۷۴ باعث پیشروی آب شور به سمت اراضی اطراف و کاهش ورودی نسبت به خروجی منجر به وضعیت بحرانی دریاچه در بیش از یک دهه گذشته منجر شده است . نتیجه بررسیها نشان می دهد مهم ترین عامل در وضعیت فعلی دریاچه مربوط به کاهش شدید بارندگی در بیش از ده سال گذشته ،افزاش نسبی دما در حوضه آبخیز ، افزایش میزان تبخیر از سطح دریاچه و احداث و بهره برداری از سازه های آبی و کاهش ورود آب به دریاچه از رودخانه ها می باشد که این عوامل نهایتاً منجر به مشکلات شدیدی در در تمام بخشهای حوضه شده است . ادامه روند کاهش سطح تراز آب دریاچه و بر جای ماندن اراضی شوره زار و احتمال تاثیر آن بر وضعیت اجتماعی واقتصادی و زیست محیطی جوامع ذینفع منطقه ، مردم ومسئولین را بشدت نگران نموده و حتی جوامع بین المللی نیز این موضوع را با حساسیت بیشتری دنبال می نمایند که لازم است برنامه های مدیریتی نوشته شدت به دقت عمل شود و در صورت کمبود برنامه های اجرایی نسبت به تعیین نقشه راه دراز مدت اقدام گردد