سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی شهرسازی، مدیریت شهری و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

یوسف زین العابدین – عضو هیئت علمی و دانشیار گروه جغرافیا دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت
محمدامین جرفی – دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

انسان از آغاز آفرینش تاکنون همواره با انواع آسیبها، بلایای طبیعی و انسانی دست به گریبان بوده از این رو، آسیبهای جانی ومالی فراوانی به آن وارد شده است. زیرا ایمنی و امنیت شهری از دیرباز تا کنون در برنامهریزی سکونتگاههای شهری مورد توجه بودهاست. چرا که طراحی و احداث ساختمانهای شهری بهگونهای در مقابل حادثه طبیعی و انسانساز مقاوم باشند از ضروریات برنامه ریزی شهری و مدیریت بحران میباشد. زیرا بررسی این عوامل و تهدیدات، هزینههای شهر را به هنگام وقوع بحران بسیار کاهش میدهد و زندگی ایمنتر و مطلوبتری را برای شهروندان پدید میآورد. بنابراین مقاله حاضر با هدف شناسایی و بررسی آسیبپذیریساختمانهای شهری در برابر مدیریت بحران به بررسی موضوع پرداخته است. لازم به ذکر است که روش تحقیق حاضر توصیفی – تحلیلی و جهتگیری آن توسعهای – کاربردی میباشد. همچنین جهت تجزیه و تحلیل دادههای از نرمافزارهای GIS ، SPSS و EXCEL استفاده گردیده است. نتایج تحقیق نشان داده است ضمن اینکه در استان خوزستان، شهرستان اهواز از تراکم جمعیتی بالابرخوردار بوده به تبع آن گرچه به مراتب ساختمانهای مسکونی در این شهرستان بیشتر بوده است؛ اما آسیبپذیری ناشی از مدیریت بحران طبیعی نیز در این شهرستان بالاترین میزان را در استان دارا میباشد؛ همچنین در ادامه تحقیق توزیع فضایی ساختمانهای شهری و رابطه مدیریت بحران در ۸ منطقه شهرداری کلانشهر اهواز مناطق شهری ۶ و ۴ به ترتیب بیشترین آسیب را در برابر بحران و مناطق ۷ و ۵ به ترتیب کمترین آسیب را در زمان بحران به لحاظ ساختمانی دارا میباشند