سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

محسن حاج حسینی – دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی

چکیده:

در دنیای پر تحول امروز، با پشت سر نهادن تفکر سنتی درباره مدیریت ، وارد عصر جدیدی شده ایم که ساختار فکری آنآکنده از عمق بخشیدن به ارتباطات و اطلاعات و توجه به مناسبات و مشارکت نیروی انسانی دانشگر به جای نیروینیروی انسانی عملکردی است . توجه به مدیریت سرمایه انسانی یا بی توجهی به آن وجه تمایز سازمان های یادگیرنده وسازمانهای سنتی شده است.درواقع قرن ۲۱ قرن تحولات و شگفتی های فراوانی است ، این قرن اوج دستکاری بشر در اطلاعات ، در ژن ها و در نهایتاوج دستکاری بشر در خلقت است . قرن گذرهای شگفت انگیز است .به قول بیل گیتس ، ابزار دوران صنعتی به کمک ماهیچه ها آمده اند و ابزار دوران فرا صنعتی مغزها را یاری می رسانند.آن دسته از سازمان ها که ابزار دوران فرا صنعتی (یا دیجیتالی) را بخوبی در سازمان های خود بکار گرفته اند از سرمایه هایهوشی خود ، حداکثر بهره را می گیرند و همچنان پیشتازان و رهبران بازار در سالهای آینده اند . (ایران زاده، ۱۳۹۲، ص ۱۲۳)