سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش منطقه ای توریسم و توسعه

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

امیر گندمکار – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
مجتبی حاتمی – کارشناسی ارشد و عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه نجف آباد
الهه صابر – کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

امروزه به دنبال افزایش جمعیت جهان ، مسائلی ازقبیل کاهش بیش از اندازه منابع طبیعی ، افزایش آلودگی ها و نارسایی توزیع متعادل منابع بروز کرده است. به علاوه تهدیدات زیست محیطی نیز به این مشکلات دامن میزند . مسئله گردشگری نیز به نوعی محیط زیست را تهدید می کند. فاضلاب تاسیسات توریستی، آلودگی سوختی و صوتی قایق های تفریحی ، از بین بردن آب سنگ های مرجانی ، پوشش گیاهی و نابودی حیات جانوری ، صید آبزیان و ایجاد مزاحمت برای ماهی ها ، تغییر کشتزارها و تبدیل آن به تاسیسات مورد نیاز ، فرسایش خاک، زباله ها و مواد زاید جامد هر یک انبوهی از مشکلات را به ارمغان آورده است . بعلاوه در برخی مکان های طبیعی، انجام امور مربوط به توسعه ایجاد مشکل نمی کند. اما در برخی دیگر ، کمترین توسعه منجر به خرابی محیط زیست می شود . هدف مقاله حاضر ، بررسی تاثیرات زیست محیطی مثبت و منفی گردشگری ساحلی می باشد. روش پژوهش توصیفی تحلیلی است . نتایج پژوهش مبین آن است که : اگر توسعه توریسم و برنامه ریزی آن، بویژه در نواحی ساحلی، با دقت صورت نگیرد می تواند خسارت اکولوژیکی بسیار زیادی به بار آورد . یافته های پژوهشی به مواردی دیگر نیز اشاره دار د، که در مقاله مشروحا به آن ها پرداخته شده است .