سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

امیر هوشنگ احسانی – استادیار دانشگاه تهران، مرکز تحقیقات بین المللی بیابان
سعیده منبری – دانشجوی کارشناسی ارشد همزیستی با بیابان- محیط زیست و منابع طبیعی

چکیده:

اکنون بخش گردشگری به یکی از منابع و زیر ساختار های مهم توسعه پایدار اقتصادی کشورها تبدیل شده است. با توجه به اهمیت این صنعت و نیاز جامعه به ایجاد اشتغال، گسترش اکوتوریسم و ژئوتوریسم به عنوان بخشی از صنعت توریسم پایدار، علاوه بر درآمد زایی و برخورد مسئولانه با محیط زیست و منابع طبیعی و اشاعه فرهنگ در میان ملل مختلف بخش اعظمی از مشکل بیکاری کشور ها را حل کرده است. با این حال صنعت توریسم چند وجهی بوده و دارای ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی(اکوتوریسم و ژئوتوریسم) می باشد. اکوتوریسم به عنوان صنعتی سبز و پاک در برنامه ریزی توسعه ملی توریسم در ایران نقشی محوری داشته و با توجه به اهمیت این شاخه از صنعت گردشگری تدوین طرح های جدید برای جذب گردشگران طبیعت گرد از نیازهای اصلی این صنعت به شمار می آید. استان بوشهر به واسطه طیف وسیع ظرفیت های گردشگری طبیعی نظیر ۶۲۵ کیلومتر مرز مشترک با خلیج فارس، چشمه های آبگرم، غار ها و گنبد های نمکی، طبیعت زیبا، جزایر متعدد و تالاب های کم نظیر و ارزشمند، جاذبه های ژئومورفولوژی و زمین شناسی منحصر به فرد، پوشش گیاهی نواحی گرمسیری نظیر درختان حرا، جانوران خاص مناطق خشکی و دریایی همراه با جاذبه های تاریخی و اجتماعی جزء پنج استان برتر در زمینه ماندگاری گردشگران شناخته شده است. در این مقاله بر اساس روش تلفیقی آنالیز و تحلیل شاخص اقلیمی گردشگری و مطالعات توصیفی به بررسی و تحلیل طیف فرصت ها و ظرفیت های منابع گردشگری اکوتوریستی و ژئوتوریستی استان بوشهر پرداخته تا ضمن بهره مندی از ظرفیت ها، امکان توسعه پایدار با برنامه ریزی و سرمایه گذاری منطقی فراهم گردد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که بالاترین ضریب بدست آمده مربوط به ماههای آبان ، بهمن، اسفند، فروردین و اردیبهشت که بهترین محدوده زمانی برای بازدید آبان می باشد. در حالیکه پایین ترین ضریب پتانسیلهای گردشگری طبیعی استان بوشهر در ماههای تیر و مرداد بدست آمد که میتوان در این زمانها بر پتانسیلهای دیگر سرمایه گذاری کرد تا موجبات جلب توریست بیشتری در این محدوده زمانی شود و با تلفیق فصول تعیین شده و ظرفیت های استان راهکارهایی متناسب با اصول توسعه پایدار ارائه گردید.