سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش بین المللی مدیریت گردشگری و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مهدی مومنی – عضو هیئت علمی و دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
شهلا زمانی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی توریسم
مهتاب صفی خانی – کارشناس ارشدجغرافیا و برنامه ریزی توریسم

چکیده:

جغرافیا علم انسانی تر کردن انسان ها است و از مهمترین اهداف آن تلاش جهت برقراری عدالت فضایی برای رسیدن به توسعه ی پایدار می باشد گردشگری بزرگترین و پررونق ترین صنعت جهان است انتظار میرود که درقرن بیست و یکم نیز این صنعت پیشتاز بوده و سیرصعودی آن ادامه یابد گردشگری یک قدرت اقتصادی اجتماعی و زیست محیطی بزرگ و البته پدیده ای بسیارسیاسی است امنیت و گردشگری دو مقوله وابسته دریکدیگر درارتباط تنگاتنگ درمناسبات داخلی و خارجی هستند امنیت و گردشگری درتعامل دو جانبه هم می توانند تاثیر افزایشی برهم دشته باشند و هم تاثیر کاهشی به این معنا که افزایش یا کاهش امنیت باعث رونق یا رکود گردشگری خواهد شد و بالعکس بنابراین گردشگری ارتباط مستقیم با مقوله امنیت است ایجاد امنیت تسهیلات و ارایه امکانات رفاهیو خدماتی لازم به گردشگران از جمله وظایف اصلی دولت ها نسبت به جریان گردشگری می باشد روش تحقیق دراین مطالعه از روش مطالعات توصیفی تحلیلی استفاده شده و جامعه آماری مورد نظر گردشگران خارجی مناطق ۳ و ۸ شهر اصفهان می باشد جهت بررسی وجود یا عدم وجود تفاوت و مقایسه در دو منطقه ازآزمون همبستگی من-ویتنی آزمون U استفاده شده است.