مقاله تحلیل نابرابری فضاهای جغرافیایی توسعه بین مناطق روستایی مرکزی ایران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در مطالعات توسعه اجتماعی ایران از صفحه ۷۱ تا ۸۶ منتشر شده است.
نام: تحلیل نابرابری فضاهای جغرافیایی توسعه بین مناطق روستایی مرکزی ایران
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نابرابری جغرافیایی
مقاله توسعه
مقاله مناطق روستایی مرکزی
مقاله ایران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مهدوی حاجیلویی مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: زارعی یعقوب
جناب آقای / سرکار خانم: رحمانیان کوشکی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: رخشانی نژاد اسماء

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
فضاهای نابرابر جغرافیایی که درصد وسیعی از سرزمین کشورهای در حال توسعه را به خود اختصاص داده است بی شک یکی از تبعات توسعه نابرابر و نامتوازن است که ریشه در توزیع ناعادلانه امکانات دارد. عدم برخورداری از فرصت های فضایی برابر می تواند منجر به شکافی عمیق بین استان ها، شهر ها و حتی مناطق روستایی کشور گردد که پیامد آن ظهور فقر ، مهاجرت های روستا-شهری و به دنبال آن حاشیه نشینی، افزایش جرم، فساد، فحشا و غیره خواهد بود.
این پژوهش سعی دارد به تحلیل نابرابری فضاهای جغرافیایی در روستاهای مناطق مرکزی ایران با استفاده از مقالات علمی، کتب و اسناد مرتبط با مساله تحقیق با روشی توصیفی- تحلیلی بپردازد. استان های، تهران، قزوین، همدان، یزد و چهارمحال و بختیاری نمونه مورد مطالعه و اطلاعات مربوط به ۸۳ دهستان که با روش تصادفی سیستماتیک انتخاب و جمع آوری گردیده اند، بعنوان جامعه آماری نمونه مورد بررسی قرار گرفته اند تا روند تغییراتی طی مقاطع ۱۳۶۵، ۱۳۷۵ و ۱۳۸۵ با استفاده از مدل ضریب جینی مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.
یافته های پ‍ژوهش حاکی از آن است که نابرابری فضاهای جغرافیایی در مقطع ۶۵ در مناطق روستایی استان یزد با ۰٫۴۲، در مقطع ۷۵ در مناطق روستایی همدان با ۰٫۳۶ و در سال ۱۳۸۵ در روستاهای استان قزوین با بیشترین ضریب نابرابری طی سه دهه برابر با ۰٫۷۹ بوده است. همچنین نتایج نشان می دهد از شاخص های مورد بررسی، بیشترین ضریب نابرابری در سال ۱۳۶۵ مربوط به شاخص های اجتماعی، در سال ۷۵ به شاخص های ارتباطی و در سال ۱۳۸۵ بیشترین عدم تعادل در دسترسی به خدمات بهداشتی مشاهده گردیده است.