مقاله تحلیل سرمایه اجتماعی شهروندان و تاثیر آن بر کیفیت زندگی مورد مطالعه: محله های شهر میاندوآب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در پژوهشهای جغرافیای انسانی (پژوهش های جغرافیایی) از صفحه ۱۹۷ تا ۲۲۰ منتشر شده است.
نام: تحلیل سرمایه اجتماعی شهروندان و تاثیر آن بر کیفیت زندگی مورد مطالعه: محله های شهر میاندوآب
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تحلیل فضایی
مقاله سرمایه اجتماعی
مقاله شهر میاندوآب
مقاله کیفیت زندگی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: موسوی میرنجف
جناب آقای / سرکار خانم: حسنی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: منوچهری میاندوآب ایوب

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سنجش کیفیت زندگی، پیچیده و تحت تاثیر عوامل فراوانی است. در این پژوهش از تاثیر شاخص های سرمایه اجتماعی بر کیفیت زندگی شهروندان استفاده شده است. بر این اساس با توجه به مطالعه ادبیات نظری مربوط به کیفیت زندگی و سرمایه اجتماعی، چارچوب مفهومی متشکل از پنج مولفه برای سرمایه اجتماعی که متغیرهای مستقل و نه مولفه برای کیفیت زندگی که متغیرهای وابسته پژوهش هستند، برای تحلیل تاثیر شاخص های سرمایه اجتماعی بر کیفیت زندگی شهروندان محلات شهر میاندوآب، تدوین و مبنای پژوهش قرار گرفته است. درواقع هدف پژوهش، سنجش تاثیرپذیری سطح کیفیت زندگی شهروندان بر مبنای شاخص های سرمایه اجتماعی است. نوع پژوهش کاربردی و روش بررسی آن، توصیفی ـ تحلیلی است. جامعه آماری را سی محله شهر میاندوآب شکل داده است. اطلاعات مورد نیاز برای بررسی رابطه سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی که شامل سی ونه شاخص سرمایه اجتماعی (متغیر مستقل) و سی وپنج شاخص کیفیت زندگی (متغیر وابسته) است، از ابزار پرسش نامه و سرشماری عمومی نفوس مسکن، سالنامه های آماری، سازمان ها و نهادهای مربوطه جمع آوری شده است. نتایج نشان می دهد از دید سطح سرمایه اجتماعی، محله های ۲۰، ۲۲ و ۱۷ در بالاترین سطح و محله های ۱۶، ۱۳ و ۲۳ در پایین ترین سطح قرار دارند. همچنین از دید سطح کیفیت زندگی، محله های ۲۰، ۷ و ۲۲ در بالاترین سطح و محله های ۱۳، ۲۳ و ۱۶ در پایین ترین سطح قرار دارند. یافته ها نشان می دهد که محلاتی که سطح سرمایه اجتماعی بالاتری داشتند، از سطح کیفیت زندگی بالاتری برخوردار بودند. همچنین از پنج مولفه سرمایه اجتماعی، مولفه مشارکت اجتماعی بیشترین تاثیر (۰٫۶۱۲) را بر کیفیت زندگی داشته و چهار مولفه دیگر سرمایه اجتماعی نیز، رابطه معناداری با کیفیت زندگی داشته اند.