مقاله تحلیل الگوی توسعه کالبدی فضایی شهر سبزوار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در فضای جغرافیایی از صفحه ۲۱۹ تا ۲۴۰ منتشر شده است.
نام: تحلیل الگوی توسعه کالبدی فضایی شهر سبزوار
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فرم (شکل) شهر
مقاله توسعه کالبدی فضایی
مقاله پایداری شهری
مقاله تراکم جمعیت
مقاله پراکنش شهری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی سیدهادی‌
جناب آقای / سرکار خانم: قدمی مصطفی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شناخت الگوی توسعه کالبدی شهر و ارزیابی درجه پراکندگی و فشردگی آن جهت هدایت آن در راستای توسعه پایدار شهری ضروری است، چرا که امروزه اکثر محققان معتقدند ارتباط معنی داری میان الگوی توسعه کالبدی شهر (فرم شهر) با پایداری شهری وجود دارد. بر این اساس، هدف اصلی تحقیق، تحلیل الگوی توسعه کالبدی فضایی شهر سبزوار با استفاده از مدل های کمی چون منحنی شیب تراکم، ضریب جینی، آنتروپی نسبی، ضریب گری، قاعده اندازه تراکم، مدل هلدرن و تحلیل های همبستگی است. روش شناسی تحقیق، تلفیقی از روش های قیاسی و استقرایی است. از روش قیاسی در بررسی مبانی نظری و مرور ادبیات تحقیق و از روش استقرایی نیز جهت شناخت شهر سبزوار با استفاده از آمارها و اطلاعات حاصل از داده های ثانویه چون آمارنامه ها، اسناد و طرح های شهری استفاده گردید. یافته های تحقیق حاکی از آن هستند که بین سال های ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۵ تراکم ناخالص جمعیتی شهر سبزوار بسیار کاهش یافته و از ۱۲۸ به ۷۶ نفر در هکتار رسیده است. این کاهش تراکم، گویای گسترش افقی شهر طی این دوره می باشد. بررسی قاعده اندازه تراکم شهر نیز نشان از بالا بودن نرخ رشد توسعه ی کالبدی شهر بر نرخ رشد جمعیت شهری دارد. بررسی منحنی شیب تراکم حاکی از کاهش شیب تراکم از مرکز به پیرامون و بالطبع حومه شدن گسترش شهر است. بررسی درجه توزیع متعادل جمعیت با استفاده از ضریب جینی و آنتروپی نسبی نشان دادند که توزیع جمعیت در شهر سبزوار در سال ۱۳۸۵ نسبت به سال ۱۳۷۲ متعادل تر شده است. بررسی درجه تجمع جمعیت با استفاده از ضریب گری نشان داد که توزیع جمعیت طی سال های ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۵ از الگوی تجمعی تصادفی خارج شده و به سمت الگوی رشد پراکنده حرکت نموده است. مدل هلدرن نشان داد که در بازه زمانی ۱۳۷۲ ۱۳۸۵ بیشترین رشد افقی اتفاق افتاده است. به طوری که در این دوره حدود ۳۰ درصد رشد شهر ناشی از رشد جمعیت و ۷۰ درصد از رشد شهر ناشی از رشد افقی و اسپرال شهری بوده است. تحلیل روابط همبستگی مشخص ساخت که بین متغیر وابسته یعنی تراکم و متغیرهای مستقلی چون مساحت حوزه های آماری، نرخ باسوادی، تعداد خانوار در واحد مسکونی و بعد خانوار روابط معنی داری وجود دارد. با توجه به موارد فوق، ضروری است جهت جلوگیری از استفاده ناکارآمد از زمین های شهری و کاهش هزینه های ایجاد زیرساخت ها و تاسیسات و تجهیزات شهری و نیل به توسعه پایدار شهری، سیاست گذاری های لازم از سوی مدیریت شهری مدنظر قرار گیرد.