سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دوازدهمین همایش بین المللی حمل و نقل ریلی

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

هاشم کلانتری – رئیس گروه بهره برداری ، مرکز تحقیقات زاه آهن
خسرو دورودیان – کترشناس سیستمها و فرآیندها ، دفتر تشکیلات و روشها

چکیده:

در راستای تحقق سند چشم انداز کشور ، توسعه حمل و نقل عمومی به ویژه راه آهن به عنوان یک اولویت قانونی تعریف گردیده که با عنایت به موقعیت سرزمینی ، شرایط اقلیمی و جمعیتی و فرهنگی و همچنین مزیت های نسبی حمل و نقل ریلی ، افزایش سهم حمل و نقل ریلی در حمل بار و مسافر بعنوان یک هدف اصلی در سند چشم انداز ریلی ترسیم شده است . مقایسه بهره وری راه آهن ایران با کشورهای مختلف نشان می دهد که در حال حاضر به دلایل گوناگون از جمله دولتی بودن صنعت ، غیر بومی بودن آن ، تکیه دولت بر درآمدهای نفتی ، عدم توجه به مصرف بهینه انرژی و عدم جامع نگری به حمل و نقل منجر به کاهش راندمان سرمایه گذاری در راه آهن گردیدخ بطوریکه از نگاه برخی کارشناسان دستیابی به اهداف کمی تعیین شده در سند چشم انداز ریلی به یک رویا تعبیر می شود . در این مقدمه اساسا با تحلیل وضع موجود و بررسی نقش هر یک از عوامل ارائه خدمات ریلی سعی می شود با توجه به پتانسیل های موجود و شرایط توسعه حمل و نقل ریلی کشور و تجربیات سازمانی یک مدل بهینه جهت تحقق اهداف کمی پیش بینی شده با رویگرد شناسایی مولفه های مهم و اثرگذار و هم راستا کردن انها در جهت تحقق اهداف تعیین شده و توسعه متوازن انها ارائه شود قطعا یکی از مهم ترین دستاوردهای آن دستیابی به یک دیدگاه مشترک در سطح سازمان و وفاق در سطح همه نهادهای تاثیرگذار و همسو شدن انها برای رسیدن به یک هدف مشترک خواهد بود.