سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

میترا چراغی – دانش آموخته کارشناسی ارشد آلودگی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرم
علیرضا صفاهیه –
علی دادالهی سهراب –
کمال غانمی –

چکیده:

فلزات سنگین جزو آلاینده های پایدار می باشند که قابلیت تجزیه بیولوژیکی ندارند و غلظت های بالای آن ها در اکوسیستم به موجودات زنده آسیب می رساند. مس از جمله فلزات سنگینی می باشد که باعث ایجاد اختلالات عصبی، گوارشی و خونی می گردد. مطالعات نشان داده اند که جنگل های مانگرو در کاهش حرکت فلزات سنگین در اکوسیستم نقش دارند. این مطالعه به منظور ارزیابی نقش زیستگاه های مانگرو در کاهش فلز مس محیط زیست دریایی منطقه انجام گردید. بدین منظور نه ایستگاه در رویشگاه های مانگرو بندر امام خمینی انتخاب شد و از هر رویشگاه نمونه هایی از برگ، ریشه مانگرو به همراه رسوبات منطقه برداشت شد. نمونه ها در اسید غلیظ هضم شدند و غلظت مس در آن ها با استفاده از دستگاه جذب اتمی اندازه گیری گردید. نتایج نشان داد که میانگین غلظت مس در برگ، ریشه و رسوب به ترتیب ۵۷/۵ ،۲۵/۱۰ و ۱۴/۲۵ میکروگرم بر گرم وزن خشک بود. الگوی تجمع زیستی مس در رسوبات و بافت ریشه چنین بود: رسوبات> ریشه> برگ. بین غلظت مس در رسوب و برگ و همچنین غلظت مس در برگ و ریشه درختان حرا همبستگی معنی داری مشاهده نشد(۰۵/۰<P)، در حالی که همبستگی مستقیم و معنی داری بین میزان مس در رسوب و ریشه گیاه مشاهده گردید(۰۵/۰>P). این مطالعه نشان داد که ریشه گیاه A.marina می تواند بایومانیتور مناسبی برای آلودگی ناشی از مس در نواحی ساحلی باشد