مقاله تجلی یاس و امید در شعر سیاوش کسرایی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در بهارستان سخن (ادبیات فارسی) از صفحه ۳۷ تا ۵۶ منتشر شده است.
نام: تجلی یاس و امید در شعر سیاوش کسرایی
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ادبیات معاصر
مقاله یاس
مقاله امید
مقاله مرگ و سیاوش کسرایی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ناصری ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: قریشی مهری

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
یاس و امید دو مضمون مهم در شعر معاصر هستند که شاعران در پی رخدادهای سیاسی و اجتماعی در اشعار خود به کار برده اند. پس از شکست دکتر مصدق در کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲، ادبیات فارسی بر اثر اختناق رو به افول نهاد و شعر سیاسی این دوره هم رمزگونه شد.
سیاوش کسرایی از شاعران معاصری است که با اندیشه سیاسی پا به عرصه ظهور نهاد. در شعرش سروده هایی وجود دارد که عقیده سیاسی وی را بیان می کند. مضمون اشعار او بیشتر یاس، امید و نگرشی به مرگ است.
در جای جای آثار کسرایی واژه یاس و امید دیده می شود. در بادی امر به نظر می رسد که وی امیدوارترین شاعر معاصر است که با خوش بینی کامل به امور جهان نگریسته و ناامیدی را به خود راه نداده است. ولی در اصل این گونه نیست و بسیاری از امیدهای اشعار او حکایت از ناامیدی دارد که از شکست سیاسی، اجتماعی وعمومی نشات گرفته است. با این حال او از شاعران امیدوار به آینده ایران است؛ ایرانی که ناامیدی و یاس، سراسر آن را فراگرفته و کمتر کسی به آینده آن امید دارد. در این مقاله به تجلی یاس و امید در شعر کسرایی پرداخته ایم.