سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مینا صالحی – دانشجوی کارشناسیارشد اصلاحنباتات
قدرت الله سعیدی – استاد گروه زراعت و اصلاحنباتات دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

به منظور بررسی روابط بین اجزای عملکرد در کنجد، ۱۵ لاین به همراه ۵ توده بومی این گیاه در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در سال ۱۳۸۸ و در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان مورد ارزیابی قرار گرفتند. صفات مورد بررسی در این پژوهش شامل طول کپسول، تعداد کپسول در بوته، وزن دانه، تعداد دانه در کپسول، عملکرد دانه در واحد سطح و محتوی روغن دانه بودند. ضرایب همبستگی فنوتیپی بین صفات نشان داد که عملکرد دانه با صفات طول کپسول، تعداد کپسول در بوته، وزن دانه و تعداد دانه در کپسول همبستگی مثبت و بالا داشت، ولی با محتوی روغن دانه دارای همبستگی منفی و معنی دار بود. نتایج حاصل از رگرسیون مرحلهای در مورد عملکرد دانه در واحد سطح نشان داد که سه صفت تعداد کپسول در بوته، وزن دانه و تعداد دانه در کپسول به ترتیب مهمترین عوامل مؤثر در ایجاد تنوع بودند و ۷۴ درصد از تغییرات آن را توجیه کردند. بر اساس نتایج تجزیه مسیر، بیشترین اثر مستقیم مثبت بر عملکرد دانه در واحد سطح مربوط به صفت وزن دانه بود. به طور کلی میتوان نتیجهگیری نمود که صفت تعداد کپسول در بوته مهمترین جزء عملکرد دانه در کنجد است و این صفت میتواند به عنوان یک معیار انتخاب مناسب برای بهبود ژنتیکی عملکرد دانه این گیاه مورد استفاده قرار گیرد