سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهاردهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

پویانه آقاپورخامنه – کارشناس ارشد مدیریت محیط زیست
رامین نبی زاده نودهی – دانشیار گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی تهران
سیدمسعود منوری – استادیارگروه علوم محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
کامیار یغمائیان – دانشیار گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی تهران

چکیده:

درسال ۱۳۸۷ قانونی مبنی برمنع استفاده از زباله سوزها توسط مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید این قانون براستفاده از دستگاه هی بی خطرساز به عنوان موارد جایگزین زباله سوزها تاکیددارد همچنین با توجه به قانون مدیریت پسماند کلیه وزارتخانه ها سازمان ها و نهادها درجهت انجام بهینه مدیریت پسماند مسئول می باشند درشهر تهران ۳۹ بیمارستان مجهز به دستگاه های بی خطرساز پسماندهای بیمارستانی می باشنددراین زمینه روشهای مختلف بی خطرسازی مورد استفاده قرارمیگیرند مانند روشهای شیمیایی ، حرارتی و … هدف اصلی این تحقیق ارزیابی وضعیت موجود دستگاه های بی خطرساز در بیمارستانهای شهر تهران می باشد تا بتوان بهترین گزینه ها را جهت بی خطرسازی با کمترین تاثیر برروی جامعه کارکنان مرتبط با پسماند درمراکز بهداشتی درمانیو محیط زیست ارایه داد اجزای مختلف مدیریت پسماند مانند تفکیک جمع آوری حمل و نقل نگهداری موقت و دفع پسماند مورد بررس یقرار گرفتند. این مطالعه به صورت مقطعی انجام گرفت و توسط پرسشنامه تهیه شده و با مراجعه حضوری به بیمارستانها اطلاعات کارکرد دستگاه های بی خطرساز جمع آوری گردید پس از آن با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل انجام شد.