سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محسن دوست محمدی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان
شاهین گوانجی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان، باشگاه پژوهشگران جوان، خوراسگان

چکیده:

رنگ های سنتتیک آلی(مانند رنگ های آزو)در صنایع مختلف اعم از صنایع غذایی،صنعت تولید پارچه،صنایع چاپ وصنایع دارویی به کار می رود.برخی رنگ ها ،برخی پیش ماده های رنگ ها و برخی متابولیت های آروماتیک که از طریق تبدیل زیستی اجزاء رنگ به دست می آیند دارای خواص کارسینوژنیک هستند.این مواد رنگی هر روزه به میزان بسیار زیادی وارد آب های جاری می شوند.آب رنگی آلوده مشکلات زیست محیطی جدی را به دنبال دارد.حذف رنگ ها،به خصوص از آب های آلوده،در دهه های اخیر چالش مهمی بوده است و تا به حال هیچ راه کار واحد و مقرون به صرفه ای وجود ندارد که به صورت موثری از آلودگی های صنایع و کارخانه ها رنگ زدایی کند.این رنگ ها توسط فرایند های مرسوم عمل آوری آب های آلوده مانند نوردهی،مواد شیمیایی و لجن فعال تجزیه نمی شوند.برخی از این روش ها مانند اسمزمعکوس،نانوفیلتراسیون و تبخیر چند اثری تا حدودی در حذف رنگ های آزو موثر هستند،اما این روش ها همچنان گران هستند.عمل آوری زیست یک روش ارزان تر و منطبق با محیط زیست را برای حذف رنگ های ازو فراهم کرده است.میکروارگانیسم هایی که قادر به رنگ زدایی هستند شامل باکتری ها،قارچ ها و مخمرها می باشند.با آن که مولکول های رنگ ساختمان های بسیار متنوعی دارند اما تجزیه زیستی آن ها توسط تعداد معدودی آنزیم انجام می شود.این آنزیم ها همگی مولکول های فعال ردوکس هستند و بنابر این سوبستراهای بسیار متنوعی دارند.در مورد تجزیه آنزیمی رنگ ها آزو،آنزیم های ردوکتاز و لکاز بهترین گزینه ها می باشند.لکاز رنج وسیعی از رنگ های صنعتی را تجزیه می کند.