مقاله تجزیه زیستی نرمال- هگزادکان در خاک بوسیله گونه های سودوموناس و برخی باکتری های بومی مناطق آلوده به نفت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۲ در آب و خاک (علوم و صنایع کشاورزی) از صفحه ۲۵۷ تا ۲۶۵ منتشر شده است.
نام: تجزیه زیستی نرمال- هگزادکان در خاک بوسیله گونه های سودوموناس و برخی باکتری های بومی مناطق آلوده به نفت
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله باکتری های سودوموناس
مقاله تجزیه زیستی
مقاله نرمال هگزادکان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سعیدی سپیده
جناب آقای / سرکار خانم: فتوت امیر
جناب آقای / سرکار خانم: لکزیان امیر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تجزیه زیستی نرمال – هگزادکان به وسیله باکتری ها به عنوان یکی از روش های مهم زیست پالایی مطرح می باشد. هدف از این مطالعه بررسی تجزیه زیستی نرمال – هگزادکان با سطح آلودگی ۲۵۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم بوسیله باکتری های سودوموناس آئروژینوزا (Pseudomonas aeruginosa)، پوتیدا (Pseudomonas putida) و باکتری های بومی مناطق آلوده در حضور منبع غذایی N:P:K (شامل سه نوع کود اوره با ۴۶% نیتروژن، فسفات آمونیوم با ۲۱% نیتروژن و ۴۶% فسفر و سولفات پتاسیم با ۴۰% پتاسیم) در شرایط آزمایشگاهی بوده است. آزمایش به صورت طرح آماری فاکتوریل در قالب کاملا تصادفی (چند مشاهده ای) با سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل شش سطح باکتری (سودوموناس آئروژینوزا (PA) و پوتیدا (PP)، سه جدایه از مناطق آلوده اهواز (IA)، سرخس (IS) و تهران (IT) و بدون باکتری)، دو سطح کود شیمیایی (صفر و دو تن در هکتار) دو محیط خاکی (استریل (SS) و غیراستریل (NS)) و دو بازه زمانی (۳۰ و ۶۰ روز) بود. سپس در نمونه های مورد مطالعه میزان کربن آلی کل (TOC) خاک بعنوان شاخص تجزیه نرمال – هگزادکان اندازه گیری شد. نتایج بدست آمده از آزمایش نشان داد که تجزیه نرمال – هگزادکان در خاک های غیراستریل بیشتر از خاک های استریل بود. بیشترین میزان تجزیه نرمال – هگزادکان توسط جدایه سرخس صورت گرفت و میزان تجزیه توسط این جدایه در حضور ماده غذایی به ۴۵% رسید در حالیکه میزان تجزیه در عدم حضور ماده غذایی کمتر بود (تقریبا یک سوم). بررسی ها نشان داد که با افزایش زمان، میزان تجزیه نرمال – هگزادکان در بین جدایه های باکتری افزایش معنی داری داشت. میزان تجزیه نرمال – هگزادکان در حضور تیمار کودی NPK پس از ۶۰ روز، ۴ برابر تیمار بدون کود بود.