مقاله تجدید وحدت سیاسی – ملی و مذهبی ایرانیان در دوره صفوی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در مسکویه از صفحه ۷ تا ۲۴ منتشر شده است.
نام: تجدید وحدت سیاسی – ملی و مذهبی ایرانیان در دوره صفوی
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله صفویان
مقاله وحدت ملی
مقاله عنصر ایرانی
مقاله تشیع
مقاله وحدت ایرانی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اشراقی احسان
جناب آقای / سرکار خانم: علوی نصرت خاتون

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تشکیل حکومت صفوی در ایران به دلیل تاثیر تعیین کننده ای که در سرنوشت ایران، سرزمین های اسلامی و معادلات جهانی برجای گذاشت، مهم ترین واقعه ای بود که در سال های آغازین سده دهم هجری قمری / سده شانزدهم میلادی در تاریخ جهان رخ نمود. پیش از آن که شاه اسماعیل صفوی در سال ۹۰۷ هجری قمری تاج شاهی بر سر نهد و مذهب اثنی عشری را به عنوان مذهب رسمی ایران اعلام کند، سرزمین ایران عرصه کشمکش های متوالی مدعیان قدرت بود. در طول سده هایی که از یورش مغول می گذشت، این سرزمین همچنان از دستیابی به استقلال و وحدت ارضی و به تبع آن هویت مستقل سیاسی محروم مانده بود. مقارن با روی کار آمدن صفویان، ازبکان در شرق و عثمانی ها در غرب ایران فرمان می راندند و هر دو در صدد گسترش نفوذ خود در سرزمین ایران بودند و اگر حکومت نیرومندی روی کار نمی آمد، چه بسا ایران در متصرفات ازبکان و عثمانی ها ادغام می شد و برای همیشه از کسب استقلال بی نصیب می ماند. در چنین هنگامه ای تشکیل دولت صفوی و گسترش قلمرو نفوذ آن تا مرزهای شناخته ایران حیات دوباره ای به این کشور بخشید و با پی ریزی استقلال سیاسی و مذهبی آن، زمینه شکل گیری وحدت ملی را در ایران فراهم آورد.