سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی عمران، معماری، شهرسازی و مدیریت انرژی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

اردلان شهامت نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف اباد
مسعود میر محمد صادقی – عضو هیئت علمی مجنمع عالی آموزشی و پژوهشی صنتع اب و برق اصفهان
جلیل عمادی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردستان

چکیده:

یکی از مهمترین مباحث مربوط به مدیریت انرژی دز حوزه ی صنعت ساختمان و طرح های عمرانی استفاده از مالح و تکنولوژی های نوین به جای مصالح سنتی است که بعضا با صرف انرژی بالا و بهره برداری بی رویه از منابع طبیعی تجدید ناپذیر تولید می گردند. به کار گیری سیمان جهت تثبیت خاک های رسی متورم شونده سابقه ای طولانی دارد لیکن اگر خاک رس تثبیت شده با سیمان در معرض یون های سولفات قرار گیرد متورم شده و مقاومت خود را به میزان زیادی از دست میدهد. این تحقیق در صدد است تا علاوه بر ارزیابی امکان بازیابی و به کار گیری ضایعات کارخانه جات سلولوزی بهداشتی به عنوان یک ماده ی تثبیت کننده جهت تثبیت خاک های رسی سولفات دار نسبت به مقایسه و بررسی میزان انرژی صرف شده جهت تولید هر یک از این تثبیت گر ها از منظر مدیرت انرژی بپردازد. به همین جهت در این تحقیق نمونه های از خاک رس دارای ۲درصد سولفات با درصد های مختلف سیمان و ضایعات کارخانه جات سلولوزی بهداشتی تثبیت شده و مقامت برشی نمونه ها با استفاده از ازمایش تک موری(استاندارد ۲۱۶۶ ASTM D) مورد بررسی قرار گرفته است نتایج بدست امده بیان گر ان است که میزان انرژی حرارتی مصرف شده جهت تولید خاکستر ضایعات کارخانه جات سلولوزی بهداشتی حدود ۵۰درصد کمتر از انرژی مصرف شده جهت تولید سیمان پرتلند می باشد و همچنین بر اساس نتایج ازمایش تک محوری مقاومت نمونه های خاک تثبیت ده با ضایعات بالا تر از مقاومت نمونه های تثبیت شده با سیمان می باشند.