سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: اولین همایش ملی اسلام و سلامت روان

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مستانه زمانی – فوق لیسانس فلسفه و کلام
پیمانه زمانی – دانشجوی دکتری فلسفه و کلام

چکیده:

امر به معروف و نهی از منکر به عنوان پایه ای اساسی در استحکام بنای جامعه انسانی مورد توجه شرع و عقل بوده در این رابطه نه از حیث زمانی و نه از حیث فرهنگواداب و دین استثنایی مفروض نمی باشد. آنچه در این مقاله آمده علاوه بر تبیین جایگاه و اهمیت عقلی آن اثرات مثبت انجام این امر در جوامع بشری از یکطرف و حظ و بهره گیری فاعل آن در سرای دیگر است. سوال این تحقیق آن است که چرا در جوامع فعلی انجام این امر کمرنگ صورت گرفته و جوامع خصوصاً جوامع اسلامی آنگونه که باید از ثمرات آن بهره مند نمی گردند؟ فرض تحقیق آن است که ریشه این کم توجهی را در ابتدا به غفلت و چهل افراد از ابعاد مختلف نسبت داد و از طرف دیگر دخالت عوامل اجتماعی همچون تبلیغات منفی، عدم معضلات اقتصادی، نارسایی روش های اجرایی قابل اغماض نمی باشد. در این تحقیق سعی علاوه بر روش کتابخانه ای و استناد به منابع موثق در این زمینه تجارب عملی دست اندکاران ملحوظ گردد.